Uwzględnienie położenia ceny średniej w metodzie KCŚ

Uwzględnienie położenia ceny średniej

Wielu z Was pyta mnie o to w jaki sposób należy dokonać uwzględnienie położenia ceny średniej w metodzie KCŚ. Problem ten został poruszony w punkcie 10 opisu metody KCŚ. Dla przypomnienia, punkt 10 Noty Interpretacyjnej „Zastosowanie podejścia porównawczego w wycenie nieruchomości” brzmi następująco:

10. Określenie wielkości współczynników korygujących, wynikających z ocen wycenianej nieruchomości z uwzględnieniem określonych granic i położenia ceny średniej w przedziale [Cmin , Cmax]. Nie wyklucza się innych sposobów ustalania wielkości współczynników korygujących cenę średnią.

Gdy średnia dzieli odcinek ΔC na połowę (czyli średnia jest bliska medianie), nie ma potrzeby dokonywania korekt współczynników. Natomiast jeżeli mamy podział, na przykład w stosunku 0,3 do 0,7, to wypadałoby ten fakt uwzględnić w obliczeniach. Celowo został wybrany tak skrajny przypadek.

Przykład liczbowy – założenia

Do dalszych rozważań przyjmijmy następujące założenia:

Cmin = 10 386,29 zł/m2
Cśr = 11 847,90 zł/m2
Cmax = 15 258,32 zł/m2
ΔC = Cmax – Cmin = 4 872,03 zł/m2

Cena średnia nie stanowi średniej z Cmin i Cmax, a jest wypadkową danych transakcyjnych występujących w zbiorze transakcji nieruchomościami podobnymi.

Określenie położenia ceny średniej

Na początek określimy położenie ceny średniej (oznaczone symbolem p) w przedziale [Cmin , Cmax], korzystając z poniższego wzoru:

Z obliczeń wynika, że średnia dzieli odcinek ΔC w stosunku 0,3 : 0,7. Takie położenie wymaga korekty współczynników uwzględniających miejsce średniej w zbiorze. Aby lepiej zrozumieć, spójrzcie na poniższy rysunek. Niebieska kreska pokazuje położenie środka na odcinku ΔC, a różowa kropka pokazuje faktyczne położenie średniej. W idealnym rozkładzie średnia znajduje się na środku, ale na rynku nieruchomości taka sytuacja nie zdarza się zbyt często.

 

Widać wyraźnie, że średnia znajduje się zdecydowanie po lewej stronie środka odcinka. Jeżeli dalej w obliczeniach bazowalibyśmy na takiej średniej, to nastąpiłoby zawyżenie wyniku wyceny. Inną kwestią jest czy ta metoda wyceny powinna się opierać na średniej czy może na medianie, dominancie i w ogóle dlaczego nazywa się metodą korygowania ceny średniej, skoro ze średniej robimy coś zupełnie innego… – ten temat pozostawię do późniejszych rozważań.

Uwzględnienie położenia ceny średniej podczas określania wielkości współczynników korygujących przy trzech ocenach cechy

Chcąc dokonać charakterystyki ocen cech, podział zakresów współczynników korygujących na dodatkowe przedziały musimy dokonać z uwzględnieniem położenia średniej w zbiorze. Zróbmy to na przykładzie cechy „Lokalizacja”, dla której mamy powiedzmy trzy oceny cechy:

  • bardzo dobra
  • dobra
  • zadowalająca

Na początek obliczmy zakres sumy współczynników korygujących:

Cmin / Cśr = 0,8766
Cmax / Cśr = 1,2879

Załóżmy, że waga cechy „Lokalizacja” wynosi 35%, zatem zakresy współczynników dla tej cechy wyniosą:

Lokalizacja

bardzo dobra 0,4508 = 35% x 1,2879 <– to jest umax
dobra ?
zadowalająca 0,3068 = 35% x 0,8766 <– to jest umin

W normalnych warunkach wartość współczynników dla oceny środkowej (dobra) obliczylibyśmy w następujący sposób:

[(0,4508 – 0,3068) / 2] + 0,3068 = 0,3788 <– źle

ale, ponieważ wiemy, że średnia nie znajduje się w środku zbiorowości, obliczeń dokonujemy wg poniższego wzoru:

uśr(p) = umin + (umax – umin) x p

czyli:

uśr(p) = 0,3068 + (0,4508 – 0,3068) x 0,3 = 0,3500

Uzyskujemy więc takie współczynniki:

Lokalizacja

bardzo dobra 0,4508 umax
dobra 0,3500 uśr(p)
zadowalająca 0,3068 umin

Chodzi zatem o to, aby odwzorować położenie środkowej oceny („dobra) cechy pomiędzy oceną „bardzo dobra” a oceną „zadowalająca” analogicznie jak ma to miejsce przy położeniu średniej pomiędzy Cmin a Cmax.

Taki sposób liczenia powoduje, że wartość uśr(p) jest równa wadze cechy, czyli obliczone w tym przypadku 0,3500 jest równe 35%. Zatem można wyciągnąć wniosek, że suma uśr(p) dla wszystkich cech będzie zawsze wynosić 1.

Obliczenia przy czterech ocenach cechy

Posłużmy się tym razem inną cechą, np. „Standard wykończenia”, która może przyjmować następujące oceny:

  • wysoki
  • podwyższony
  • średni
  • niski

 

Zakładając, że waga cechy „Standard wykończenia” wynosi 40%, na początek dokonujemy obliczeń zakresów współczynników, tj.

Standard wykończenia

wysoki

0,5152

= 40% x 1,2879 <– to jest umax
podwyższony

x2

 
średni

x1

 
niski

0,3506

= 40% x 0,8766 <– to jest umin

Na początek pomocniczo określamy współczynnik środkowy z uwzględnieniem położenia ceny średniej, tak jak liczyliśmy przy trzech cechach, tj.:

uśr(p) = umin + (umax – umin) x p

czyli:

uśr(p) = 0,3506 + (0,5152 – 0,3506) x 0,3 = 0,4000

I co z tego wynika? Tak jak w poprzednim przypadku, wartość współczynnika uśr(p) jest równa wadze cechy, tj. 0,4000 = 40%.

Dla uproszczenia obliczeń można więc przyjmować dla cechy środkowej wartość wagi danej cechy 😊

Ale jak policzyć x1 i x2? Zaprezentowana tutaj metoda jest tzw. metodą intuicyjną, bazującą na podziale przedziału umin : umax na odcinki. Wiadomo, że x1 znajduje się gdzieś pomiędzy umin a uśr(p), a x2 znajduje się pomiędzy uśr(p) a umax.

x1 = umin + 2/3 x (uśr(p) – umin)

x2 = uśr(p) + 1/3 x (umax – uśr(p))

czyli

x1 = 0,3506 + 2/3 x (0,4000 – 0,3506) = 0,3835

x2 = 0,4000 + 1/3 x (0,5152 – 0,4000) = 0,4384

Standard wykończenia

wysoki

0,5152

umax
podwyższony

0,4384

x2
średni

0,3835

x1
niski

0,3506

umin

A tak by to wyglądało, gdybyśmy nie uwzględnili położenia ceny średniej:

Przesunięcie jest dosyć ostre, ale to dlatego, że omawiany przykład jest bardzo skrajny, gdyż p wynosi 0,3000.

13 myśli o “Uwzględnienie położenia ceny średniej w metodzie KCŚ

  1. Monika mówi:

    Dzień dobry
    Czy w przypadku gdy mamy tylko jeden przedział tzn. jest tylko wartość górna i dolna jakoś korygujemy to o ten współczynnik p ?

    • 2k2 mówi:

      Tak naprawdę, bazując na Nocie Interpretacyjnej, nie ma większego znaczenia czy przyjmiesz do obliczenia średnią czy medianę… Te wszystkie obliczenia to trochę sztuka dla sztuki.

      • Arendt mówi:

        Aby wyniki były poprawne trzeba wziąć cenę Środkową z przedziału czyli (Cmax-Cmin)/2
        Tylko metoda winna się nazywać metodą ceny środkowej a nie średniej ;=))

  2. Adam mówi:

    Bardzo fajnie to wyjaśniłaś. Ale ciekawy jestem jak to robisz, gdy skala ocen robi się naprawdę rozbudowana (np. 10-stopniowa), albo nawet – gdy cecha ma charakter ciągły (a w zasadzie – quasi-ciągły)? Wydaje mi się, że wtedy dość trudno byłoby ująć to w prostą formułę Excela ale może się mylę?

    • 2k2 mówi:

      Licząc wg podanego we wpisie wzoru to nie jest możliwe. Rozpiętość cen nie ma tu nic do rzeczy. Proszę sprawdzić, czy obliczenia zostały wykonane prawidłowo. Pozdrawiam 🙂

Masz pytania? Przemyślenia? Podziel się nimi.

error: Content is protected !!